กวีประชาไท: ใครขุดหมุดคณะราษฎร


 

กาลเวลาวิชาชัดประวัติศาสตร์     ล้วนเป็นเรื่องชิงอำนาจบาตรใหญ่
จากสุขทุกข์ยุคหินถิ่นทั่วไป     อำเภอใจในกฎกติกา
ยุคสมัยไม่หยุดนิ่งทิ้งรอยร่อง     ผู้คนผองพันพัวไปทั่วหล้า
สู่โลกาภิวัฒน์เต็มอัตรา     ยังรบราฆ่าฟันกันเหมือนเดิม


เมื่อสังคมเป็นเช่นนี้ต้องมีกฎหมาย     เกิดตายใต้กติกามาพ่วงเสริม
ป้องกันอำเภอใจใครเหิมเกริม     สร้างกฎเติมกติกามาช้านาน
จนกระทั่งกฎหมายกลายเป็นวิชา     ในมหาวิทยาลัยให้พื้นฐาน
อำนาจบาตรใหญ่ไม่อันตรธาน     ยังอยู่ในวิญญาณการครอบงำ

             
จากยุคหินเป็นดินระเบิดระเหิดหาย     ความตายง่ายเพียงกดปุ่มตูมกระหน่ำ
เข้าสู่ยุคปรมาณูหลบรูถ้ำ     ยุคใจดำอำมหิตทิศทางไป
เมื่อมีสัมมาทิฐิก็มีมิจฉาทิฐิ     ประวัติศาสตร์ของอำนาจบาตรใหญ่
การต่อสู้ผู้ถูกกดขี่ชี้ทางไกล     อำเภอใจในมนุษย์ขุดลึกเลย

              
แล้วใครเล่าขุดหมุดคณะราษฎร์    อำนาจบาตรใหญ่ใช่ไหมเอ่ย
อำนาจอำเภอใจใครเล่าเคย     อนาถเอ๋ยชะตาอนาคต
ขโมยขุดหมุดคณะราษฎรประกาศเสนอ     เอาอำเภอใจมาใช้กำหนด
คืนอำนาจบาตรใหญ่ไม่เลี้ยวลด     ย้อนเกณฑ์กฎหมายมัดประวัติศาสตร์ไว้!?